Μια μεγάλη φάρσα για τη γαλλική δεξιά

jy-vais

Δευτέρα  28 Νοεμβρίου, και 12 τα μεσάνυχτα. 92 άτομα-παίχτες ξεκινάνε μια μεγάλη νυχτερινή περιπέτεια, ένα τεραστίων διαστάσεων παιχνίδι που θα λάβει χώρα για κάποιες ώρες μέσα στους κρύους δρόμους του Παρισιού. Μια ημέρα μετά τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου των προκριματικών εκλογών για το χρίσμα των Ρεπουμπλικάνων στις προεδρικές εκλογές του 2017. Ενα παράξενα στημένο παιχνίδι  ξεκινάει εκείνη τη νύχτα το οποίο θα αφήσει πίσω του ένα δημοσιογραφικό χάος αλλά και μια τεράστια ικανοποιήση, ένα χαμόγελο χαραγμένο στα χείλη των 92 παιχτών και οχι μόνο.

150.000 τυπωμένα «flyers» με τον Nicolas Sarkozy να φιγουράρει με τιμή και καμάρι και  με τίτλο «POUR LA FRANCE J’Y VAIS QUAND MEME»  δηλαδή «ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΑΛΛΙΑ ΘΑ ΠΑΩ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΧΕΙ», εννοώντας φυσικά την συμμετοχή του στις προεδρικές εκλογές του 2017, παρά τον αποκλεισμό του από τον πρώτο κιόλας γύρο από τον Francois Fillion (πρώην  πρωθυπουργο της κυβέρνησης Sarkozy και δεξί του χέρι) και τον  Αlain Juppé (δήμαρχο της πόλης του Bordeaux). Φυσικά απο τη φωτογραφία δεν λείπει και το απαραίτητο hashtag #toutpourlafrance (#ολαγιατηγαλλια), το οποίο ήταν και το σλόγκαν για την φετινή του καμπάνια.

Η ιδέα;  150.000 flyers με τη φωτογραφία του χαμένου, 92 παίχτες, 15192521_10211072945009728_6688102685629160639_n20 διαμερίσματα του Παρισιού
χωρισμένα σε 83 κομμάτια. Μια μέρα μετά από τα αποτελέσματα του δεύτερου γύρου, οι παίχτες διαλέγουν το κομμάτι του χάρτη το οποίο τους “ανήκει” για κάποιες ώρες, εφοδιάζονται με 1800 flyers ανα άτομο, και ξεκινάνε μια πολύωρη βόλτα τοποθετώντας τα flyers σε όλα τα παρμπριζ των αυτοκινήτων της πόλης. Κυριολεκτικά όλα. Ποιός όμως θα είναι πραγματικά ο χαμένος;

wp_20161128_23_31_51_pro
Πεδίο …δράσης

Ποιος κρύβεται πίσω από αυτό το παρατραβηγμένο παιχνίδι;  Ενα duo καλλιτεχνών οι οποίοι ονομάζονται Boijeot.Renauld..

Οι δύο καλλιτέχνες δουλεύουν μαζί από το 2010. Εχουν επιλέξει από πεποίθηση να μην δρουν κάτω από το όνομα μιας κολεκτίβας ή καλλιτεχνικής ομάδας διότι σκοπός τους είναι να αναλαμβάνουν την ευθύνη για κάθε δράση που πραγματοποιούν κάτι το οποίο αποτελεί κατά τη γνώμη τους, την βάση για την άμεση ανάμειξη τους με τα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα.

Υπογράφουν τις δράσεις με τέσσερα χέρια και δυο ονόματα.

Ερχόμενοι από δυο διαφορετικά επαγγελματικά πεδία, ο διαφορετικός τρόπος σκέψης τους οι διαφορετικές εμπειρίες και ικανότητες τους, αλληλοσυμπληρώνονται με σκοπό τη σύλληψη απίθανων δράσεων.

Ο Sebastian Renauld είναι αρχιτέτονας και performer. Ο Laurent Boijeot είναι κοινωνιολόγος στο τομέα του αστικού χώρου και performer.

Τα τελευταία 6 χρόνια έχουν πραγματοποιήσει πάνω από 60 δράσεις στην Ευρώπη, στην  Ασία και στην Αμερική, οι οποίες ως πυρήνα  τους  έχουν τον άνθρωπο, τη διάδραση, το διάλογο, την  ανταλλαγή, το ερώτημα γύρω από τον δημόσιο χώρο, τις τέχνες του δρόμου, την ομάδα, την αιώνια διαμάχη μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας.

Εφόσον αντιλαμβάνονται την πόλη και το πεζοδρόμιο ως χώρους παιχνιδιού, η αντιμετώπιση του δημοσίου χώρου ως ένα πρόσφορο έδαφος για πειραματισμό (οι έννοιες των συνόρων και της ταυτότητας είναι εντελώς αντίθετες με τις δράσεις τους) τους φαίνεται απολύτως φυσιολογική..όπως και στην περίπτωση του εν λόγω παιχνιδιού.

20 Νοεμβρίου, πρώτος γύρος: Τα αποτελέσματα πλήρως ανατρεπτικά. Ο Fillion προηγείται με 44,6% σε σχέση με τον Alain Juppé που έρχεται δεύτερος και καταιδρωμένος με  ποσοστό 26,7%.. ένα αποτέλεσμα το οποίο κανείς δεν είχε προβλέψει. Ο πρώην πρόεδρος Nicolas Sarkozy και στόχος του εν λόγω παιχνιδιού  έρχεται στην τρίτη  θέση με 22,9%, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.

Η μεγάλη μέρα έρχεται.

27 Νοεμβρίου, δεύτερος γύρος: Ο Fillon εκλέγεται με συντριπτική πλειοψηφία κερδίζοντας το 66,5% των ψήφων..ο επίσημος χαμένος είναι τελικά ο Alain Juppé με 33,5%.

Λίγες ώρες μετά οι καλλιτέχνες αποφασίζουν. Ο μεγάλος χαμένος ήταν, είναι και θα είναι πάντα ο Sarkozy. Μια τέτοιου είδους παρατραβηγμένη πλάκα δεν θα μπορούσε να πάρει τέτοιες διαστάσεις με κάποιον άλλο στη θέση του. Ο πρώην πρόεδρος λίγο μετά την ήττα του δηλώνει ότι από δω και στο εξης θα αποτραβηχτεί οριστικά από την πολιτική για να αφοσειωθεί στην προσωπική και οικογενειακή του ζωή.  Μετά από μια σιωπή δέκα ημερών οι 92 παίχτες έρχονται να ταράξουν τα νερά..Αλλωστε δεν είναι η πρώτη φορά που ο πρώην πρόεδρος της δεξιάς, διάσημος  για τα σκάνδαλα που έχουν δημιουργηθεί γύρω από το πρόσωπο του, αλλάζει γνώμη και επανέρχεται στη πολιτική αρένα…γιατί όχι μια τρίτη φορά; Μια καλοστημένη καμπάνια οργανωμένη για πρώτη φορά από τους τους πολίτες..τους κοινούς θνητούς. Μήπως αντιστρέφοντας τους ρόλους, μπορούμε τελικά να απαντήσουμε με το ίδιο νόμισμα σε ένα διαστραμμένο πολιτικό και επικοινωνικακό σύστημα;

4:00 το πρωι: το μόνο πρόσωπο που μπορεί κανείς να διακρίνει στις λεωφόρους, στους δρομους και στα στενά του Παρισιού είναι αυτό του Nicolas Sarkozy …

Τα πρώτα tweets ξεκινάνε απο τα μεσάνυχτα κίολας..#toutpourlafrance, #jyvaisquandmeme  «κάποιος δεν έβαλε μυαλό από ότι φαίνεται..ορίστε τι βρήκα πάνω αμάξι μου, κοντά στη place des Vosges»…τα tweets και οι αναρτήσεις στο Facebook και στο Instagram συνεχίζονται όλο το βράδυ..οι υποστιρικτές, του Sarkozy αισθάνονται ξαναγεννημένοι..οι πολέμιοι του αγριεύουν ακόμη περισσότερο…. κάνεις όμως δεν γνωρίζει αν είναι αλήθεια ή αν είναι απλά ένα παρατραβηγμένο αστείο.

9:30 το πρώτο άρθρο βρίσκεται στο διαδίκτυο..οι εκπρόσωποι τύπου και ο υπεύθυνος της καμπάνιας του πρώην προέδρου, Gérald Darmanin, σπεύδουν να διαψέυσουν την σχέση τους με αυτή την αναληθή καμπάνια δηλώντας ότι ο Nicolas Sarkozy έχει ξεκαθαρίσει πολύ καλά τη θέση του και παραμένει σταθερός και σίγουρος για τις αποφάσεις του.

Τα άρθρα ξεπροβάλλουν το ένα πίσω από το άλλο ανα δέκα λεπτά..μια πραγματική έντυπη, τηλεπτική και ραδιοφωνική έξαρση.

Στις 10:00 μια διαδικτυακή σελίδα δημιουργείται: http://jyvaisquandmeme.fr/  η οποία οδηγεί στη σελίδα Wikipedia των φυλακών Fleury-Mérogis  στην Essonne της Γαλλίας..οι καλλιτέχνες θα δηλώσουν λίγο αργότερα ότι δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το συγκεκριμένο εγχείρημα. Ολα γίνονται πάρα πολύ γρήγορα, τα νέα διαδίδονται με ταχύτητα φωτός.

Στις 11:30, ο δημοσιογράφος Hugo Clement της Quotidien, κάνει ένα tweet αποκαλύπτοντας την ταυτότητα των δυο καλλιτεχνών μετά από μια μικρή έρευνα. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι καλλιτέχνες προκαλούν αδιάντροπα σημαντικές πολιτικές προσωπικότητες επικαλούμενοι πάντα την καλλιτεχνική χροιά των δράσεων… Καλεσμένοι από το Festival Furies de Châlons στη Champagne της Γαλλίας, οι καλλιτέχνες κατασκεύεσαν 300 πωλήτήρια, τα οποία εγκατέστησαν σε ολόκληρη την πόλη της Reims. Το μεσιτικό γραφείο το οποίο απεικονίζονταν φυσικά δεν υπήρχε και το κινητό τηλέφωνο ήταν αυτό του δημάρχου του Châlons, Benoist Apparu, πρωην υπουργός Στέγασης και Αστικής ανάπτυξης, ο οποιος είχε βρεθεί αναμεμειγμένος σε διάφορα πολιτικά σκάνδαλα. Ο δήμαρχος θα λάβει παραπάνω απο 400 τηλεφωνήματα σε ένα 24ωρο, η ιστορία αυτή θα γίνει πρωτοσέλιδο σε πάνω απο 100 εφημερίδες . Παράλληλα τον Μάρτιο του 2014, μετά από τις δημοτικές εκλογές στη πόλη της Nancy, μοίρασαν 10.000 flyers του André Rossinot  και άλλα 10.000 του Jean-Marie Rausch στο Metz..μια ακόμη πλάκα μεγάλων διαστάσεων για «την επιστροφη των δεινοσαύρων»…όπως δήλωσαν πολύ λακωνικά και τότε.

Από τη στιγμή της πρωινής εικασίας του Hugo Clement στα μέσα μαζικής ενημέρωσης και έπειτα, το 100% των γαλλικών media ασχολούνται τουλάχιστον ένα εικοσιτετράωρο με τα μυστηριώδη έντυπα…τα τηλέφωνα των δυο καλλιτεχνών χτυπούν το ένα πίσω από το άλλο. Πότε; πως; Γιατι; Θα θέλαμε μια συνέντευξη μαζί σας….

Οι δυο φαρσερ έχουν αποφασίσει να σιωπίσουν εξ αρχής. Κανένα σχόλιο στους δημοσιογράφους. Για μια ολόκληρη μέρα δεν θα επιβεβαιώσουν την ανάμειξη τους ακόμη αν και δέχονται μεγάλη πίεση από τα Μέσα.

Αλλωστε όπως και οι ίδιοι θα δηλώσουν στο δελτίο τύπου που θα στείλουν στους δημοσιογράφουςγο, την επόμενη μέρα το πρωί «Σκοπός μας είναι να αγγίξουμε και να ταρακουνήσουμε συναισθηματικά και ιδεολογικά κάθε κάτοικο..με αυτό το παιχνίδι θέλουμε να προκαλέσουμε ένα ομαδικό συναίσθημα, μια δράση και μια αντίδραση για την οποία ο καθένας είναι υπεύθυνος για τον εαυτό του και τις πράξεις του. Το γιατί είναι διαφορετικό για κάθε έναν από εμας. Ας αφήσουμε τον κόσμο να μιλήσει και να εκφραστεί. Η συγκεκριμένη δράση, είναι μια δράση-καθρέφτης  της κοινωνίας μας».

Οσον αφορα τους 92 παίχτες..μετά από προσωπική εμπειρία, μπορώ να δηλώσω με σιγουριά πως κανένας από εμας δεν έχει μετανίωσει τη συμμετοχή του σε αυτό το παράλογο και απαιτητικό παιχνίδι..ακόμη περισσότερο, βλέποντας τι μπορεί κανέις να καταφέρει μέσα στα πλαίσια μιας ομάδας, βάζοντας και ο ίδιος ένα μικρό λιθαράκι ή πολυ απλά..παίζοντας.

Μπορούμε να αλλάξουμε το κόσμο; Μπορούμε να νικήσουμε αυτούς που μας διαφθείρουν; Μπορούμε να ανατρέψουμε το κατεστημένο; Απόδειξη ότι όλοι μαζί μπορούμε..

Ποιος θα παίξει στον επόμενο γύρο;

Βάλια Καρδή

Παρίσι

https://www.facebook.com/foreign.politics.website/

One thought on “Μια μεγάλη φάρσα για τη γαλλική δεξιά”

  1. πολύ καλή φάρσα και ιδιαίτερο το κείμενο απλά θα ήταν καλύτερα να έλειπε το τελευταίο σχόλιο. Είναι λίγο άστοχο να υποστηρίζεις ότι μια τέτοιου είδους δράση, με πολύ στοιχειώδες πολιτικό περιεχόμενο και άσχετα με το κοινωνικό αντίκτυπο που έχει, είναι η απόδειξη πως μπορούμε ν’αλλάξουμε τον κόσμο και να ανατρέψουμε το κατεστημένο. όπως και να χει είναι ένα πολύ ωραίο κείμενο και γενικότερα πολύ ενδιαφέρουσα η ιδέα της σελίδας!περιμένουμε κι άλλα άρθρα

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s